تبلیغات
sampadgeography - به امید دنیایی بدون فقر و گرسنگی
sampadgeography

 

UNDP

"برنامه پیشرفت وتوسعه ملل متحد یا UNDP "، یا به عبارت دیگر، شبکه های جهانی توسعه ی ملل متحد، بزرگترین مرجع کمک کننده برای توسعه ی این کشورها در سطح جهان است. UNDP ، هیأ ت اجرایی در داخل انجمنهای اقتصادی واجتماعی این ملل است. مدیر اجرایی برنامه این سازمان / UNDP سومین عضو ارشد سازمان ملل متحد پس از معاون سازمان ملل متحد و جانشین وی است.

اداره مرکزی UNDP در نیویورک سیتی، بطور کامل با مشارکت اختیاری کشورهای عضو این سازمان، احداث شد. این سازمان در 166 کشور، دفتر دارد که با دولتهای محلی همکاری دارند تا چالشهای مربوط به توسعه کشور، ظرفیت ساخت وساز / ظرفیت توسعه ی محلی را حل کنند. علاوه بر این،UNDP بصورت بین المللی با دیگر کشورها نیز ارتباط دارد تا بدانها کمک کند تا به (MDGS )، برنامه اهداف توسعه هزاره، دسترسی پیداکند.

 

UNDP، در این میان، مشاوره های کارشناسی، آموزشی وکمکهایی را برای پیشرفت وتوسعه ی کشورها بخصوص کشورهای کمتر توسعه یافته ارائه می دهد. برای انجام برنامه ی MPGS، تشویق این کشورها برای توسعه ی جهانی،UNDP بیشتر روی کاهش فقر، ایجاد دولتهای دموکراتیک، آموزش راههای پیشگیری از بیمار یهایی نظیر ایدز، حفظ محیط زیست وانرژی ومقابله با بحرانها وبازسازی واصلاح،تمرکز دارد. UNDP ، همچنین کشورها را در مورد حمایت ازحقوق بشر وپررنگ تر شدن حضور زنان در تمامی برنامه ها تشویق می کند.

واما سازمان ملل در سال 2000 برنامه ی سوم جهانی توسعه را به شرح زیر اعلام داشته است:

مهمترین هدف هزاره ی سازمان ملل ریشه کن کردن فقر شدید و گرسنگی می باشد. میزان فقر نسبت به نفوس جهان از حدود ۴۰ درصد به ۲۰ در صد کاهش یافته است.

تضمین آموزش و پرورش برای همه هدف دیگری است که این مجموعه جا دارد. نزدیک به ۹۰ درصد تمام کودکان جهان اکنون امکان رفتن به مدرسه را دارا می باشند. آنهایی که  از امکان  رفتن به مدرسه « مکتب»  محروم اند، دختران می باشند.

تقویت موقف زنان نیز بخش دیگری از اهداف هزاره ی سازمان ملل را تشکیل میدهد. در سال  ۲۰۱۰ حدود  ۱۹ درصد اعضای پارلمان های جهان را زنان تشکیل می دهند. این رقم در سال ۱۹۹۵ یازده درصد بود.

کاهش مرگ ومیر کودکان تا ۴میلیون  در هرسال. رقم کودکان زیر ۵ سال که همه ساله می میرند از ۱۲  ـ اعشاریه ۴ میلیون در سال ۱۹۹۰ به هشت ـ اعشاریه یک  میلیون پایین آمده است.

 یک هدف دیگر هزاره ی سازمان ملل کاهش بخشیدن میزان مرگ و میر مادران در دوران  بار داری می باشد.  بر اساس برنامه ی  مطروحه ی سال ۲۰۰۰ سازمان ملل، مرگ و میر مادران باردار باید  سالانه تا ۱۱۱۰۰۰ کاهش یابد. در سال ۲۰۰۸ این رقم ۳۴۳۰۰۰ می رسید.

متوقف ساختن انتشارمرض ایدز، ملاریا و سایر امراض مرگبار نیز در جمع اهداف هزاره ی سازمان ملل به چشم می خورند. در حال حاضر  ۳۳ ـ اعشاریه چهار ملیون نفر به مرض ایدز مصاب اند.   این بیماری  روزانه به ۷۴۰۰ نفر دیگر نیز سرایت می کند. رقم اشخاص مبتلا به بیماری  ملاریا کاهش می یابد.

 

 انکشاف محیط زیست مناسب نیز از جمله ی هشت هدف فوق می باشد. جهان تا کنون نتوانسته  است در رابطه به امر کاهش  از دست دادن تنوع زیستی« مفهومی که امروز در سطح ژن ـ گونه  و اکوسیستم مطرح می گردد، ولی در سطح گونه شناخته تر بوده کاربرد بیشتری دارد» و همچنان منابع محیط زیست کار های موثری را انجام دهد.  رقم محلات فقیر نشین و فاقد امکانات لازم زیست امروز نسبت به آنچه که در اول فکر می شد خیلی بزرگتر می باشد.

ایجاد یکنوع مشارکت جهانی برای انکشاف ماده ی دیگر این برنامه می باشد. مجموعه ی  کمک ها در سال ۲۰۰۹ تا ۷۱۸ ملیارد کرون نروژی ارتقا یافت. صرف ۵ کشور اهدا کننده به هدف سازمان ملل در مورد استفاده صفر اعشاریه ۷ درصد عاید ناخالص ملی خود برای کمک نایل آمدند.

سازمان ملل متحد اعلام کرده است که تا سال ۲۰۱۵ بودجه‌ای بالغ بر ۴۰ میلیارد دلار را از طریق دولت‌ها، سازمان‌های کمک‌رسانی و اشخاص خصوصی برای یاری به کشورهای محروم جمع‌آوری خواهد کرد.

 

به گفته کارشناسان با توجه به مشکلات عظیمی که پیش‌روی سازمان ملل متحد است، تمام تلاش‌های جامعه بین‌المللی ناچیز به نظر می‌رسند. کارشناسان تخمین می‌زنند که تنها برای نجات مادران و کودکان از خطر مرگ در مناطق محروم بودجه‌ای بالغ بر ۱۶۹ میلیارد دلار تا سال ۲۰۱۵ لازم است.

 

مبارزه با گرسنگی: 

گزارش ActionAid نشان می دهد که 20 کشور از 28 ملت فقیر، تا سال 2015 موفق به رفع گرسنگی نخواهند شد و 12 تا از این کشورها پسرفت خواهند کرد. با این حال، سازمان ملل ادعا می کند جهان به سوی دست یابی به اهداف هزاره ی سوم در پیش است. اگر چین، موفق ترین کشور در حال رشد اقتصادی، را از آمارها حذف کنیم، درصد مردم گرسنه ی جهان به همان میزانی است که دو دهه ی قبل بود. دو دهه ی قبل، همزمان با طرح ریزی اهداف هزاره ی سوم بود.

کشورهای کنگو، بوروندی، سیررا ائون، پاکستان و لسوتو پایین ترین جایگاه را در این رده بندی دارند. اما به طور غیرمنتظره ای، کشورهای پایین در رده بندی فقط  فقیرترین کشورها یا کشورهای جنگ زده و مصیبت زده نیستند. با وجود رشد رادیکالی و سریع در اقتصاد هند، قطع فاجعه بار فعالیت های کشاورزی و قطع حمایت از مزرعه های کوچک، باعث شده تقریبا نیمی از کودکان این کشور دچار سوء تغذیه بوده و یک پنجم جمعیت آن از گرسنگی در رنج باشند.

ActionAid اعلام می کند که روند پیشرفت اهداف در مورد گرسنگی در سطح جهان روندی رو به عقب دارد و دلیل آن عدم کمک برای کشاورزی و توسعه ی روستایی، قانون های ناکارآمد درباره ی غذا در کشورهای فقیر و کمبود یا نبود حمایت از جوامع کشاورز در صورت از بین رفتن محصولات آنهاست.

کشورهای برزیل، چین، غنا، مالاوی و ویتنام بالاترین جایگاه را در رده بندی این سازمان کسب کردند. این کشورها توانسته اند با  راهکارهای زیر با گرسنگی مبارزه کنند: بالا بردن میزن سرمایه گذاری در مزرعه های کوچک و معرفی برنامه های حمایت اجتماعی از جمله اشتفال زایی در کارهای عمومی، انتقال سرمایه،  و ارائه ی وعده های غذایی رایگان در مدارس.

کشور مالاوی توانسته است تعداد مردم محروم از غذا را از یک و نیم میلیون به 150 هزار نفر کاهش دهد. برزیل تعداد کودکان، با وزن پایین تر از حد معمول، را در کمتر از یک دهه به حداقل ممکن رسانده است. چین 5 سال زودتر از برنامه به هدف های خود در مورد رفع گرسنگی دست می یابد.

کشورهای ثروتمند نیز در این رده بندی قرار دارند. لوکزامبورگ، فرانسه، اسپانیا، سوئد و کانادا رتبه های اول را در کمک رسانی در زمینه ی توسعه ی کشاورزی و با هدف مبارزه با بحران غذایی سال 2009 کسب کردند. پرتغال، کره، یونان، زلاند نو و اتریش در انتهای این رده بندی قرار دارند. کشورهای عضو گروه هشت در سال 2009، 22 میلیارد دلار به مبارزه با فقر اختصاص دادند. با این حال ActionAid تخمین می زند که 14 میلیارد دلار آن در واقع پرداخت هایی است که این کشورها در گذشته قول آن را داده اند. با این که هنوز به خوبی روشن نیست که این پول در چه زمانی و چطور صرف خواهند شد، اما در مجموعه ارقام مسعادت آنها جمع زده و اعلام می شوند.

هنری مالومو، همکار ActionAid در طرح "آفریقا عاری از گرسنگی"، می گوید:

"زمان اندک و منابع مالی محدود است. بنابراین هم اکنون بیش از هر زمانی لازم است که دولت ها در جای مناسب سرمایه گذاری کنند. کشورهای ثروتمند باید بازی ترفندهای آماری را کنار بگذارند و باید به ما نشان دهند پولی که قول آن را داده اند چه زمان و چطور برای کشورهایی که بیشترین نیاز را به آن دارند، خرج خواهد شد."

"کشورهای مالاوی و غنا، از نمونه های درخشانی هستند که نشان می دهد حمایت از کشاورزان خرده پا، کلید رفع گرسنگی است."

او اضافه می کند: "تنها 5 سال دیگر باقی است و میلیون ها نفر در گرسنگی به سر می برند. در این شرایط واجب است که جهان از الگوی آنها پیروی کند."

به ساده گی وعده می توان داد ولی مشکل میتوان اجراء کرد

 

ده سال پیش کشورهای عضو سازمان ملل متحد هشت هدف را به عنوان «اهداف توسعه در هزاره سوم» منظور کردند. اهداف مذکور می بایست و می‌باید تا سال ۲۰۱۵ میلادی تحقق یابند.
 امسال به روز های
۱۹ ـ  ۲۱ سبتامبر، سران  و رهبران  ۱۵۰ کشور جهان در نشست مجمع عمومی سازمان ملل در باره ی نحوه ی اجرای اهداف فوق به رایزنی پرداختند.

هرچند در طی یک دهه ی گذشته، که به هیچ وجه  نمی توان آن را زمان کوتاهی خواند، در جهت تحقق اهداف مطروحه  گام های قابل ملاحظه ای  برداشته نشده است، دبیرکل سازمان ملل به بعضی از دست آورد ها در این زمینه اشاره می کند.

به گفته ی  بان کی مون در سال گذشته تعداد افراد کاملا محروم در کشور های در حال توسعه از ۴۶ به  ۲۷ درصد پائین آمده است. سرمنشی سازمان ملل ابراز عقیده نموده است که این رقم می تواند تا سال ۲۰۱۵ به ۱۵ فیصد برسد. « اصطلاح افراد محروم به کسانی اطلاق می گردد که در یک روز در آمد شان کمتر از یک دالر است».

 

 

<<به امید دنیایی بدون فقر و گرسنگی>>

 

 




نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 11 آذر 1389 توسط sampadgeographer